Your browser is out of date.

You are currently using Internet Explorer 7/8/9, which is not supported by our site. For the best experience, please use one of the latest browsers.

Redukcja hałasu podajnika wibracyjnego

Autor: Christie Jones, Dyrektor ds. marketingu

Wprowadzenie

W minionym stuleciu byliśmy świadkami bezprecedensowych zmian w technologii produkcji przemysłowej. Postępy w zakresie materiałów, metod i systemów sterowania doprowadziły do poprawy jakości, zmniejszenia tolerancji i zwiększenia prędkości produkcji. Wszystko to prowadzi do obniżenia kosztów, cen, a w konsekwencji do wzrostu popytu. Ponieważ maszyny produkcyjne są zmuszane do coraz szybszej pracy, zwiększa się częstotliwość cykli maszyn, wzrastają wibracje a co za tym idzie- poziom hałasu.

Podajniki wibracyjne nie są odporne na ten gwałtowny wzrost wymagań dotyczących prędkości. Jako jeden z podstawowych elementów automatycznych systemów montuża, coraz większe podajniki są zmuszane do  szybszej pracy, aby nadążyć za stale rosnącą wydajnością produkcji. Ponadto, wraz z upowszechnianiem się automatycznych systemów montażowych, rośnie również bezwzględna liczba podajników w danym zakładzie, co prowadzi do wzrostu poziomu hałasu w miejscu pracy.

Hałas — każdy dźwięk o nadmiernej głośności — od dawna uznawany jest za główną przyczynę utraty słuchu. Oprócz narażania pracowników na utratę słuchu, nadmierny poziom hałasu wiąże się ze wzrostem liczby wypadków, spadkiem jakości i niską wydajnością pracowników. Dlatego też każdą możliwość zmniejszenia poziomu hałasu należy postrzegać jako szansę na poprawę rentowności firmy.

Skutki hałasu

Mechanizm, w jaki intensywna moc dźwięku uszkadza słuch, jest obecnie dobrze znany. Nerwy słuchowe, znane jako rzęski w uchu wewnętrznym, ulegają bardzo powolnemu uszkodzeniu w wyniku długotrwałego narażenia na wysoką moc dźwięku. Ostatecznie nerwy te obumierają. Pogorszenie słuchu spowodowane narażeniem na hałas jest procesem powolnym, trwałym i często bezbolesnym. Zazwyczaj najwcześniejszym sygnałem ostrzegawczym jest szum w uszach (lub buczenie, brzęczenie, kliknięcia) pojawiający się w momencie wystąpienia pierwszych uszkodzeń nerwów. W miarę postępującej utraty słuchu przyjaciele i krewni zauważają, że muszą często powtarzać rozmowę, radio i telewizja są nastawione na bardzo wysoką głośność, a osoby z problemami słuchowymi zaczynają tracić zainteresowanie kontaktami społecznymi (forma zmiany osobowości).

U osób pracujących w hałasie stwierdzono również inne powiązane problemy. Jedną z głównych kwestii jest bezpieczeństwo pracowników. Hałas w miejscu pracy stanowi zagrożenie dla pracowników gdyż wpływa na niezdolność słyszenia sygnałów ostrzegawczych. Zmniejsza się zrozumiałość rozmów werbalnych, takich jak instrukcje i wskazówki. Utrudnia się rozróżnianie mowy, podobnie jak lokalizacja dźwięków. Hałas ogranicza interakcje społeczne i maskuje użyteczne i niezbędne informacje słuchowe. Hałas występujący w otoczeniu może przyczyniać się do popełniania błędów a czasem skutkować nawet wypadkami. W hałaśliwych zakładach produkcyjnych ubytek słuchu dotyka od 40 do 80 procent pracowników, w porównaniu z około 18 procentami w populacji ogólnej.

Istnieje kilka innych negatywnych skutków regularnej pracy w hałasie. Osoby narażone na hałas w pracy częściej cierpią na problemy emocjonalne, w tym lęki, zaburzenia snu, konflikty emocjonalne oraz nadciśnienie tętnicze. W badaniu przeprowadzonym w Chinach stwierdzono, że młode dorosłe kobiety narażone na hałas w miejscu pracy doświadczały wielu problemów reprodukcyjnych związanych z : cyklem menstruacyjnym, trudnościami z zajściem w ciążę, poronieiami, przedwczesnym porodem oraz wysokim wskaźnikiem wad wrodzonych u dzieci.

Oczywiste zatem jest, że hałas może mieć wysoce szkodliwe konsekwencje i należy podjąć wszelkie wysiłki w celu jego zminimalizowania. Zmniejszenie hałasu wytwarzanego przez podajniki wibracyjne jest jednym z obszarów, który może znacznie ograniczyć narażenie na hałas w miejscu pracy.

Hałas podajników wibracyjnych

Konwencjonalne podajniki wibracyjne wykorzystują cewkę elektromagnetyczną, odpowiednią armatura i sprężynę w połączeniu, aby zapewnić niezbędny ruch. (Zobacz ilustrację 1.) Cewka jest zamontowana na masie reakcyjnej, aby zrównoważyć wibrującą misę. Gdy cewka jest zasilana, rama jest przyciągana w jej kierunku. Rama i sprężyna są połączone za pomocą poprzeczki, która jest powierzchnią montażową misy. Ze względu na kąt montażu sprężyny, gdy rama jest przyciągana poziomo w kierunku cewki, poprzeczka porusza się zarówno w poziomie, jak i w pionie. Wynikowy wektor reprezentuje nachyloną płaszczyznę, po której misa porusza się w przód i w tył. Nachylona płaszczyzna ruchu w połączeniu z nachylonym torem misy stopniowo „podaje” części po spiralnym torze w kierunku wylotu misy.

Hałas jest generowany przez impulsy elektryczne, które przyciągają ramę w kierunku cewki. Impulsy te występują z częstotliwością 60 lub 120 Hz, co odpowiada częstotliwościom półfalowym i pełnfalowym (w niektórych krajach częstotliwości te wynoszą 50 i 100 Hz). Hałas jest również generowany przez części w misie stykające się z torem. Przy każdym impulsie cewki, gdy misa jest przyciągana wzdłuż wektora wynikowego, części są „wyrzucane” w górę toru do miejsca nieco dalej. Za każdym razem, gdy część jest wyrzucana w górę i styka się z torem podczas opadania, generowany jest hałas. Przy tysiącach części w misie, hałas ten może być znaczny. Rodzaj części ma również wpływ na poziom hałasu. Lekkie części z tworzywa sztucznego generują mniej hałasu niż ciężkie części metalowe. Prędkość podawania jest kontrolowana poprzez zmianę mocy dostarczanej do cewek. Zwiększenie mocy powoduje wzrost amplitudy, czyli odległości, jaką misa pokonuje przy każdym impulsie. Ponieważ poziome i pionowe składowe ruchu są mechanicznie połączone za pomocą sprężyny, każde zwiększenie mocy w celu zwiększenia składowej poziomej (głównego czynnika wpływającego na prędkość podawania) automatycznie zwiększa składową pionową. Oprócz dodatkowego hałasu generowanego przez cewki, zwiększona składowa pionowa powoduje większe odbijanie się części, co powoduje większy hałas, a także może powodować nieprawidłowe ustawienie części.

Podajnik dwuosiowy serii 2000 osiąga ruch wibracyjny w inny sposób. Zamiast zestawu sprężyn zamontowanych pod stałym kątem, napęd dwuosiowy ma jeden zestaw sprężyn/cewek, które kontrolują ruch poziomy, a drugi zestaw kontroluje ruch pionowy. (Patrz ilustracja 2.) Te dwa ruchy są łączone elektronicznie za pomocą kontrolera opartego na mikroprocesorze, aby stworzyć wektor wynikowy. Sterownik wykrywa częstotliwość drgań własnych systemu podającego i napędza go z częstotliwością równą lub zbliżoną do tej częstotliwości, zazwyczaj 25-35 Hz. Te niższe częstotliwości są postrzegane przez ludzkie ucho jako mniej hałaśliwe niż wyższe częstotliwości konwencjonalnego podajnika. Ponadto, ponieważ impulsy elektromagnetyczne współpracują teraz z naturalnym ruchem misy, a nie przeciwdziałają mu, zużywa się mniej energii.

Niezależna kontrola ruchów poziomych i pionowych misy pozwala na zwiększenie amplitudy poziomej bez odpowiedniego wzrostu amplitudy pionowej. Zwiększa to szybkość podawania bez wzrostu poziomu hałasu i bez powodowania nieprawidłowego ustawienia części. Oprócz składowych poziomych i pionowych można również zoptymalizować relację między nimi, czyli kąt fazowy. Poprzez dostosowanie synchronizacji między impulsem poziomym i pionowym tworzona jest eliptyczna ścieżka (patrz ilustracja 3). Dzięki temu ruchowi misa odsuwa się od części, porusza się do tyłu, a następnie stopniowo podnosi część i przenosi ją do przodu. W przeciwieństwie do działania tradycyjnej misy, zapewnia to znacznie cichszą i delikatniejszą obsługę części.

Ilustracja 3
Kontrola fazy serii 2000

Ilustrację 1

A: Części
B: Ramię poprzeczne
C: Sprężyna
D: Masa reakcyjna
E: Tory
F: Misa
G: Cewka
H: Armatura/ Rama

 

Ilustracja 2

A: Poziomy zespół sprężyn
B: Masa reakcyjna
C: Gwiazda montażowa
D: Pionowy zespół sprężyn

Testy porównawcze poziomu hałasu

Dane empiryczne potwierdzające powyższe twierdzenia zostały zebrane poprzez przeprowadzenie testów porównawczych między konwencjonalnym napędem kwadratowym a napędem SPIROL serii 2000. Do testów każdego napędu użyto tej samej misy. Odczyty hałasu zostały wykonane przy użyciu pustej misy, plastikowych nakrętek do butelek i sprężystych kołków zwijanych. Utrzymano stałą prędkość podawania zarówno dla nakrętek, jak i kołków w przypadku serii 2000 i napędu kwadratowego.

W celu porównania napędu kwadratowego z serią 2000 wykonano cztery pomiary wokół każdego podajnika wibracyjnego i uśredniono je.

Pomiary i analizy zostały przeprowadzone przez firmę Noise Control Engineering (NCE) z Billerica w stanie Massachusetts. Poziomy hałasu zostały zmierzone za pomocą analizatora akustycznego Larson-Davis Model 2900B. Przyrząd został skalibrowany w terenie za pomocą kalibratora akustycznego LarsonDavis CAL200 przy 94 i 114 dB (re// 20 µPa) przy 1000 Hz.

Firma NCE wykonała pomiary hałasu w paśmie oktawowym i ogólnego hałasu ważonego A. Poziomy dźwięku w paśmie oktawowym dostarczają informacji na temat charakterystyki częstotliwościowej hałasu. Ogólny poziom hałasu ważonego A stanowi miarę całkowitej amplitudy dźwięku postrzeganej przez ludzkie ucho. Skala ważona A jest stosowana przez OSHA do ustalania dopuszczalnych poziomów hałasu. Wszystkie pomiary przeprowadzono w pomieszczeniu wewnętrznym przy wyłączonych systemach HVAC. Poziomy hałasu tła (podajniki niepracujące) były co najmniej o 20 decybeli niższe od poziomów hałasu podajników. Pomiary hałasu przeprowadzono w czterech punktach na obwodzie podajników, wszystkie w odległości 3 stóp. Przetestowano trzy różne warunki: (1) pusta miska; (2) plastikowe nakrętki do butelek; oraz (3) metalowe sprężyste kołki zwijane.

Aby dokonać porównania między urządzeniami z napędem kwadratowym a urządzeniami serii 2000, firma NCE uśredniła wszystkie lokalizacje pomiarów dla każdego podajnika i każdego warunku. Poziomy hałasu jako funkcja pasma oktawowego podano w tabeli 1. Kolumny „Delta” przedstawiają średnie poziomy hałasu odpowiednio dla pustego pojemnika, plastikowych nakrętek i metalowych kołków. „Średnia Delta” przedstawia różnicę między urządzeniami z napędem kwadratowym a urządzeniami serii 2000.

Pasmo oktawowe Pusty pojemnik Plastikowe nasadki Metalowe kołki Średnia Delta
Napęd kwadratowy 2000 Delta Napęd kwadratowy 2000 Delta Napęd kwadratowy 2000  Delta
31.5 50 59 -9 51 59 -8 51 61 -11 -9
63 55 55 0 55 55 0 54 56 -2 0
125 87 58 29 87 58 29 89 63 26 28
250 96 78 18 96 77 19 96 80 16 18
500 87 65 22 83 64 19 84 68 17 19
1000 75 53 22 81 63 18 80 66 15 18
2000 64 44 20 80 61 19 81 65 16 18
4000 63 34 29 81 59 22 85 70 15 22
8000 54 31 23 68 45 23 84 69 15 20
16000 39 27 12 50 34 16 78 64 15 14
dB(A) 89 70 19 91 72 19 93 77 16 18

Wyniki testów

W wyniku przeprowadzonych testów firma NCE wyciągnęła następujące wnioski:

  • Podajnik wibracyjny serii 2000 jest o 15–22 dB cichszy niż urządzenie z napędem kwadratowym w pasmach oktawowych od 125 do 16 000 Hz. W ujęciu ogólnym, z uwzględnieniem korektora A, seria 2000 jest o 18 dB jest cichsza niż standardowe urządzenie. Redukcja ta jest bardzo znacząca i można ją scharakteryzować jako „wyrazistą, czterokrotną zmianę” na podstawie subiektywnej oceny. Redukcja o 20 dB oznacza stukrotną zmianę energii dźwiękowej (100x).
  • W odległości 3 stóp poziom hałasu podajnika z napędem kwadratowym przekracza limity hałasu OSHA wynoszące 90 dB(A) dla 8-godzinnej ekspozycji. Jest mało prawdopodobne, aby operator przebywał w odległości 3 stóp od podajnika przez 8 godzin. Jednak dla porównania, urządzenie serii 2000 znacznie nie przekracza tych limitów OSHA. Zgodnie z metodologią OSHA, seria 2000 nie ma żadnego wpływu na narażenie operatora na hałas podczas jednego dnia pracy.
  • Porównanie danych dla pasma 1/3 oktawy pokazuje, że napęd kwadratowy ma dwa tony w pasmach 1/3 oktawy 125 i 250 Hz. Wyeliminowanie tonu 125 Hz w serii 2000 przyczynia się do mniej ostrych dźwięków.
  • Podajnik wibracyjny serii 2000 jest o 10 decybeli głośniejszy w paśmie oktawowym 31,5 Hz. Wynika to najprawdopodobniej z niższej częstotliwości napędu urządzenia serii 2000. Wyższy poziom dźwięku przy 31,5 Hz ma bardzo niewielki lub zerowy wpływ na ogólny poziom dźwięku ważony A.
  • W pasmach oktawowych od 31,5 do 500 Hz poziomy hałasu są mniej więcej takie same dla pustych plastikowych nakładek lub metalowych kołków. W pasmie oktawowym 1000 Hz i wyższym najwyższy poziom hałasu wytwarzają metalowe kołki, następnie plastikowe nakładki, a na końcu puste miski.

Wnioski

Redukcja poziomu hałasu w fabryce powinna być priorytetem w każdym zakładzie produkcyjnym. Skuteczne programy prowadzą do zmniejszenia liczby wypadków, zmniejszenia liczby odszkodowań, zwiększenia wydajności i ogóolnej poprawy morale. Wszystkie te korzyści składają się na obniżenie ogólnych kosztów, co pozwala firmom być bardziej konkurencyjnymi i/lub rentownymi. Dwuosiowa konstrukcja systemu podajnika wibracyjnego serii 2000 pozwala na zwiększenie szybkości podawania w danej wielkości misy, pracę z częstotliwością naturalną systemu oraz łagodniejszy, eliptyczny ruch. Cechy te przyczyniają się do 100-krotnego zmniejszenia energii akustycznej w porównaniu z konwencjonalnym napędem podajnika, czyli czterokrotnego zmniejszenia hałasu odczuwanego przez człowieka. Seria 2000 powinna zatem stanowić główny element programów redukcji hałasu w zakładach, które wykorzystują lub planują wykorzystać podajniki wibracyjne w procesie produkcyjnym.

MASZ PYTANIE? Chętnie pomożemy!

Masz problem produkcyjny, którego nie możesz rozwiązać? Nasi eksperci uwielbiają wyzwania. Doradzanie skutecznych rozwiązań spełniających Twoje wymagania jest tym, co robimy najlepiej. Zadzwoń do nas lub wypełnij poniższy formularz, aby się z nami skontaktować!

+48 510 039 345